autovacuum در PostgreSQL؛ تشخیص عقب‌افتادگی پاک‌سازی و خطر wraparound

از میزبان مدیریتی مورد تأیید تیم استفاده کن که کلاینت نسخهٔ اصلی ۱۸ از قبل روش نصبه. در Ubuntu و Debian بستهٔ postgresql-client-18 مسیر نسخه‌دار پایین رو می‌ده؛ میان‌بُر عمومی Debian ممکنه کلاینت دیگه‌ای رو انتخاب کنه. در خانوادهٔ RHEL، مسیر این آموزش برای بستهٔ postgresql18 از PGDG است، نه بستهٔ پیش‌فرض توزیع. در Arch و Manjaro کلاینت داخل postgresql-libs است و مسیرش شمارهٔ نسخه نداره؛ پس خروجی نسخه رو حتماً بخون.

اگر بسته یا فایل وجود نداره، همین‌جا توقف کن. کلاینت مناسب رو در یک تغییر برنامه‌ریزی‌شده و با راهنمای مخزن رسمی آماده کن؛ وسط رخداد، مخزن اضافه نکن و سرور رو ارتقا نده. Manjaro شاخه‌های خودش رو داره: برای دنبال‌کردن این آموزش شاخه رو عوض نکن و بستهٔ Arch رو مستقیم روش نصب نکن.

cat /etc/os-release
id
pacman -Q postgresql-libs
pacman -Qo /usr/bin/psql
test -x /usr/bin/psql
/usr/bin/psql --version

روی میزبان مدیریت، پروفایل مشاهده رو باز کن و این ترمینال رو تا پایان بررسی نگه دار. اتصال باید به یک نشست ثابت PostgreSQL برسه؛ آدرس pool با حالت transaction pooling برای این مسیر مناسب نیست.

/usr/bin/psql -X -v ON_ERROR_STOP=1 'service=academy_vacuum_observe'

قبل از بررسی، نام دیتابیس و کاربر و نسخه رو بخون. کنترل پایین فقط سرور نسخهٔ اصلی ۱۸ و دسترسی آمار مصوب رو می‌پذیره؛ بعد، تراکنش‌های این نشست رو فقط‌خواندنی می‌کنه. اگر سرور replica باشه، بعضی وضعیت‌ها رو می‌تونی ببینی، اما مقصد اجرای دستی vacuum نیست.

autocommit رو روشن نگه دار و دور این کادرها یک تراکنش طولانی باز نکن؛ قرار نیست نشست تشخیص خودش به مانع پاک‌سازی تبدیل بشه. مقدارهای freeze و failsafe رو جدا ثبت کن. رسیدن به آستانهٔ شروع autovacuum با رسیدن به مرز توقف ناشی از wraparound یکی نیست.

\conninfo
SELECT current_database(), current_user, version(), pg_is_in_recovery();
SELECT current_setting('server_version_num')::integer BETWEEN 180000 AND 189999
       AND pg_has_role(current_user,'pg_read_all_stats','USAGE') AS ready \gset
\if :ready
\else
\echo 'STOP: require PostgreSQL 18 and approved pg_read_all_stats access.'
\quit
\endif
SET statement_timeout='15s';
SET lock_timeout='2s';
SET default_transaction_read_only=on;
SHOW autovacuum;
SHOW track_counts;
SHOW autovacuum_freeze_max_age;
SHOW autovacuum_multixact_freeze_max_age;
SHOW vacuum_failsafe_age;
SHOW vacuum_multixact_failsafe_age;

از فهرست دیتابیس‌های کلاستر شروع می‌کنیم. سن XID با تعداد شناسه‌های تراکنشِ مصرف‌شده سنجیده می‌شه، نه ثانیه یا تعداد ردیف؛ هر تراکنش فقط‌خواندنی الزاماً XID تازه مصرف نمی‌کنه. multixact هم فضای شناسهٔ جداگانه‌ای داره که از جمله در قفل مشترک ردیف‌ها استفاده می‌شه. روی کلاستری با تغییرات زیاد، فاصلهٔ باقی‌مانده ممکنه خیلی سریع مصرف بشه.

هر دو ستون رو با آستانهٔ مربوط به خودشون مقایسه کن و روندشون رو در فاصلهٔ معقول ببین. ترتیب جدول پایین بر اساس XID است؛ کم‌بودن آن ستون، خیال ما رو از multixact راحت نمی‌کنه. اگر دیتابیسی اتصال نمی‌پذیره، بررسیش رو به مسئول دیتابیس بسپار؛ برای ورود بهش کورکورانه ویژگی‌های اتصال رو عوض نکن.

SELECT clock_timestamp() AS captured_at, datname, datallowconn,
       age(datfrozenxid) AS xid_age, mxid_age(datminmxid) AS mxid_age
FROM pg_database
ORDER BY age(datfrozenxid) DESC;